Videoyu izlemek için tıklayın 

Ruhsallık her yerde bulunur; bir gülün tomurcuklarıyla açar, orman boyunca akarak vadideki bir derenin şarkısında şırıldar. Animizmin örüldüğü deneyim budur. Ruha inanıştır. Ruhsal ve maddi olan birbirinden ayrılmaz; aksine, ikisi de bir ve aynıdır.

Gezegenimiz oldukça yoğun bir şekilde işleyen geniş bir ekosistemler ağıdır. Kaynakları araştırılmış, daha sonra satın alınmak ve satılmak için sınıflandırılmıştır. Bu homojen pazar sayesinde kültürümüz; gündelik yaşamın kutsallığını kaybederek eko-sistemlerimizden kopmuş oldu. Tabiat insan tüketimi için bir kaynak yığını değildir, insanlarla eş değerdedir. Kişinin yaşamı devam ettirmek için yaşamın feda edildiğinin farkına varmasını çabuklaştırarak, bizlere yaşamlarımızın günlük geçimimiz için gerekli olan şeylere ait olduğunu ve doğaya geri katılmayı öğretir. Bu perspektif çevremizle empatiyi ve çevresel, ekolojik, ve sosyal değişimi sağlamak için tabiatın gerçekliğini hissetmemizi talep eder. İnsanlar doğanın üstünde değillerdir, her şekilde onun bir parçasıdırlar. Her nasılsa, çevremizi saf maddeye tabi kılarak ve onun ruhsal doğasını unutarak sorumsuz davrandık.

Yazının devamı »