The Lorax, Dr. Seuss tarafından yazılmış ve 1971 yılında yayınlanmış bir çocuk kitabı. Aşağıda izleyeceğiniz ise bu kitabın animasyon hali. Çevrenin kötü durumundan ve aç gözlü Once-ler‘e karşı ağaçlar adına konuşan Lorax‘dan bahsediyor.
Kitap (ve tabiiki animasyon) çevreyi Lorax ve endüstriyi Once-ler olarak kişiselleştiren, endüstrileşmiş toplumu ele alan bir hikaye olarak tanımlanıyor.
Endüstriyel Toplum Zihni ve Çevreyi Yok Eder!
Lütfen dikkat: Makale paragraf formundan öte kısa cümlelerle yazılmıştır çünkü öznel deyim / duygu / düşüncenin indirgemesi hakkındadır.
Konu : Hızlı bir toplumda yavaş duygular sönmüş bir hal alır.
Konu : Düşünen bir zihin hissedemez.
Konu : Bilimsel/Endüstriyel/Finanssal düşünüş gezegeni yok eder.
Konu : Doğa şehirler var olduğu sürece asla kurtarılamaz.
Duygu, düşünüşlerimizdeki boşluklar sırasında deneyimlediğimiz şeydir.
Eğer boşluk yoksa duygu yoktur.
Bugün insanlar tüm zaman boyunca düşünüyorlar ve duygu için düşünceyi yanlış anlıyorlar.
Toplum fiziksel çalışmadan (tarım) zihinsel çalışmaya (bilimsel/endüstriyel/finansal/ hızlı görseller/hızlı sözcükler) tümüyle değiştiğinde, düşünmenin hızı hızlanmayı sürdürür ve düşünüşler arasındaki boşluklar azalmaya devam eder.
Hemen hemen hiçbir boşluğun olmadığı bir zaman geliyor.
Daha fazla…
İnsanlar boşlukları deneyimleyemez/tahammül edemez hale geliyor.
Duygu bitiyor.
İnsan makine oluyor.
Zihnen hızlanan bir toplum her zihinselin yavaşlayışını depresyon/kaygı bozukluğu olarak deneyimler.
Fiziksel olarak hızlanan bir (seyahat eden) toplum her fizikselin yavaşlayışını depresyon/kaygı bozukluğu olarak deneyimler.
Günlük olarak kendini eğlendiren bir toplum eğlendirici olmayan her anı depresyon/kaygı bozukluğu olarak deneyimler.
Modern Egemenliğin Kökenleri Olarak Endüstri
Leopold Roc
Eğer bilim sermayenin hizmeti için çalışıyorsa, inatçı işçilerin uysallığı temin edilmelidir”. -Andrew Ure, Philosophie des Manufactures, 1835 “Geçmişte, herhangi birine bir esnaf, bir işçi deniliyorsa, bir arbedeyi göze alırdı. Bugün, onlara işçilerin durumu en iyisidir dendiğinde, işçiler işçi olmakta ısrar ederler ” -M. Mav. 1948Yaygın olarak 1750 ve 1850 yılları arasındaki periyot olarak tanımlanan Endüstriyel devrim terimi, politik devrim hakkındaki yalanla simetrik olarak saf bir burjuva yalanıdır. Bu negatifi içermez ve yegane bir şekilde tarihin teknolojik ilerlemenin tarihi olarak görülmesinden gelir. Burada düşman, yöneticilerin ve hiyerarşinin varlığının kaçınılmaz teknik zorunluluklar olarak meşrulaştırarak ve pozitif ve sosyal olarak nötr olan bir yasa olarak düşünülen ilerlemenin mekanik fikrini empoze ederek ikili bir darbe indirmekle alakalıdır. Bu materyalizme dinsel olarak önem verilmesi ve maddenin idealleştirilmesidir. Böyle bir yalan açıkça, onlara karşı uzun süredir devam eden bir yıkım içerisinde olan fakirlere karşı yöneltilmiştir.
